در نهايت سخاوت . و پشته بلندريزان . و گور و قبر . ج : مناهيل . و نام زمينى . منهال ( monh l ) ص . ع . ريخته شده به روى پيمانه . منهام ( menh m ) ص . ع . ناقة منهام : ماده شترى كه براندن زود راه رود . ج : مناهيم . منهائى ( manh 'i ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بازداشتگى و امتناع . منهائى ( menh 'i ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در تفريق عدد بيرون كرده باشند و كم كرده شده و مفروز شده . و زمينى كه خراج بر وى نهاده نشده . منهب ( menhab ) ا . ع . اسب نيك تيز دونده . و نام اسبى . منهب ( monheb ) ص . ع . آنكه بغارت مىدهد مال را . منهبص ( monhabes ) ص . ع . بىاندازه خنده‌كننده . منهبط ( monhabet ) ص . ع . فرود آمده . منهت ( menhat ) و ( monhat ) ص . ع . غرنده و غرش‌كننده . منهت ( menhat ) و ( monhat ) ا . ع . شير بيشه . منهتك ( monhatek ) ص . ع . دريده و شكافته شده . و رجل منهتك : مرد بىپروا كه از رسوايى و بىپردگى باك ندارد . منهج ( manhaj ) ا . ع . راه پيدا و گشاده . ج : مناهج . منهج ( manhaj ) ا . پ . مأخوذ از تازى - راه و روش و طريقه و رسم و راه راست و گشاده . و منهج فرمان‌بردارى : رسم و طريقه فرمان‌بردارى منهد ( monahhed ) ص . ع . امرأة منهد : زن بلند و برآمده پستان . منهد ( monhadd ) ص . ع . كوه شكسته و ويران شده از زلزله . منهدغ ( monhadeq ) ا . ع . آش نرم در آشاميدن . منهدم ( monhadam ) ص . ع . شئ منهدم : چيز باندام و اندازه . منهدم ( monhadem ) ص . ع . ويران شده . منهدم ( monhadem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - از هم ريخته و ويران شده و خراب گشته و توا . منهدن ( monhaden ) ص . ع . آنكه در عزم خود سست مىگردد . منهر ( manhar ) ا . ع . جاى آب كندجوى . و جوى خرد كه از آن آب در قلعه روان گردد . منهر ( monher ) افا . ع . از انهار آنكه چاه مىكند تا به آب برسد . و آنكه خون جارى مىسازد . و رگى كه بشدت خون مىافشاند و باز نمىايستد . و آنكه پهن و فراخ مىكند . و آنكه زخم عميق و عريض وارد مىآورد . و آنكه كارى را در روز مىكند . و اسبى كه آهسته مىدود . و آنكه بنيكويى نمىرسد . منهرة ( manharat ) ا . ع . جايى كه در آن خاك‌روبه مىريزند . منهرج ( monharej ) ص . ع . مست شده از بوزه و يا شراب . منهز ( monhaz ) ا . ع . آن جاى از پشت چاه كه نزديك دهانه چاه است و آبكش در آن مىايستد و نمايان مىباشد . منهزع ( monhaze ' ) ص . ع . شكسته شده و كوفته شده . منهزم ( monhazem ) ص . ع . لشكر شكست خورده و شكسته شده . و چيزى كه در آن از خلانيدن انگشت مغاك باشد . و عصايى كه با صدا شكسته شود . منهزم ( monhazem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - لشكر شكست خورده و مغلوب شده و فرار كرده . و منهزم شدن : شكست خوردن و فرار كردن و مغلوب شدن . و منهزم ساختن و يا منهزم كردن : شكست دادن و غالب آمدن بر دشمن . منهزما ( monhazeman ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - در حالت فرار و شكست خوردگى و بطور پريشانى و پراكندگى . منهس ( manhas ) ا . ع . جايى كه از آن چيزى خورند . منهس ( menhas ) ا . ع . شير بيشه . و نام مردى . منهشم ( monhacem ) ص . ع . شكسته شده . و شترخوار و سست گرديده . و گياه پژمرده . منهصر ( monhaser ) ص . ع . زده شده . و پايمال شده . و كشيده شده . و خميده گشته . و پيچيده شده . منهض ( monhazz ) ص . ع . شكسته شده و كوفته شده . منهضم ( monhazem ) ص . ع . طعام گوارا شده . و طلع منهضم : شكوفه خرمابن چسبيده در غلاف . منهضم ( monhazem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - طعام هضم شده و بتحليل رفته . منهفت ( monhafet ) ص . ع . پست شده و كم گرديده . منهفك ( monhafek ) ا . ع . مرد